En Son

Post Top Ad

5 Mayıs 2019 Pazar

Tarihin En Büyük Kapışması: War Admiral - Seabiscuit


AMERİKA'NIN AT YARIŞLARINDA TEKE TEK MÜSABAKA GELENEĞİ

Amerika'nın üç yüz yıllık geleneği tüm hızıyla sürüyordu. Özellikle 20. yy'ın başlarında teke tek müsabakalara olan ilgi giderek büyüyor ve kalite atlar bir araya gelip tüm güçlerini sergiliyorlardı. Özellikle 1930lu ve 1940lı yıllarda artan ilgiyle beraber Alsab ile Whirlaway, Armed ile Assasult, Busher ile Duranza, Capot ile Coal Town, Man O'War ile Sir Barton pistlerde kozlarını paylaşan ünlü isimlerdi. Tüm bu serüven Ruffian ile Foolish Pleasure arasında yapılan teke tek randevuya kadar sürdü. O gün Ruffian gibi kaliteli bir atın ayağının kırılmasıyla artık kalite at sahipleri safkanlarını bu yarışlarda koşturmamayı tercih ettiler. Şu anda da süren bu gelenek yerel düzeyde yapılan organizasyonlar seviyesinde.

WAR ADMİRAL - SEABICUIT MÜCADELESİ SÜREKLİ ERTELENİYOR

İki safkanın bir araya gelme tarihi 1937 olarak belirlenmişti ancak olumsuz hava koşulları sebebiyle ertelenmek zorunda kaldı. Yarış o kadar çok ertelenmişti ki herkesin kabli 1938 yılında bu koşu için çarpıyordu. Westchester yarış kulübü bu karşılaşma için ortaya 100.000 $ koymuştu ki bu o zaman sadece Santa Anita Handikap'ında dağıtılan paraydı. Yani dönemin en yüksek ikramiyeli yarışınınkine eşitti. Her şey yerli yerinde görünse de Seabiscuit yeteri kadar idman yapamadığı için bir kez daha erteleme kararı alındı. Daha sonra 50.000 $ ikramiyeli Masachuttes Handikap'ı için karar kılınmış olsa da bir kez daha hava şartları koşunun yapılmasına elvermedi. Ardından Arlington Park'ta yapılması için 100.000 $ teklif edilse de her iki atın ilgilisi de havanın çok sıcak ve nemli olmasından ötürü koşmak istemediler.

SONUNDA İKİ ŞAMPİYON BİR ARAYA GELİYOR

Takvim yaprakları 1 Kasım 1938'i gösterdiğinde zaman durmuştu. Bir yanda Belmont Stakes'te Dünya rekoru kırarak Triple Crown yapan War Admiral, diğer tarafta el değiştirdikten sonra bambaşka bir at görünümüne bürünen ve yılın en çok kazanan atı olan Seabiscuit vardı.  Pimlico Hipodromu tarihe tanıklık etmek isteyen binlerce yarış severin akınına uğramıştı. Amerikan medyasının ve halkının kulağı da gözü de bu yarıştaydı. 

Hollywood starları, politikacılar, zenginler, fakirler... Dünyanın her yerinden yaklaşık olarak 40.000 kişi vardı. Bu sayı Pimlico tarihinde bir ilkti. Herkes bu yarışa kilitlenmişti. Hatta dönemin Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Roosevelt geç kaldığı basın konferansında yarışı radyodan dinlediği için geciktiğini söylemişti.

Yer Pimlico ve ortada kazananın alacağı 15.000 $ vardı. Daha önce daha yüksek ikramiyeler teklif edilmiş olsa da her iki atın sahibi de kendi atının daha iyi olduğunu göstermek dışında bir amaç taşımıyordu. İki spor adamı parayı ikinci planda tutuyordu.

Yarış öncesi genel kanı War Admiral'ın Seabiscuit'ten daha iyi bir at olduğu yönündeydi. Bu bahislere de yansımıştı. War Admiral için belirlenen oran 1-4, Seabiscuit için ise 2-1 idi. Yani War Admiral 5 kat daha şanslı görülüyordu. War Admiral'in binicisi Kurtsinger 7 aylık bir sakatlık döneminin ardından ilk kez safkana binecekti. Seabicuit'in jokeyi Red Pollard sezon başında yaşadığı sakatlıktan ötürü safkana binemiyordu ve onun yerine Buz Adam lakaplı George Woolf deklare olmuştu.

SEABISCUIT - WAR ADMIRAL YARIŞI BAŞLIYOR

İki safkan yerel saat ile 16:00'da start gerisine geldiler. İki kez hatalı start çıkışı oldu. Üçüncü start çıkışında ise her şey tamamdı. Start verildiğinde kalabalığı şaşırtan bir şey oldu; herkes War Admiral'in daha süratli olduğunu düşünürken bir anda Seabiscuit öne geldi ve War Admiral ona ayak uydurmakta güçlük çekiyordu. İlk 475 metre 23.6 ile geçilirken, ilk 950 metre 47.6 ile geçildi. Seabiscuit muazzam bir sürat yapıyordu. Ardından War Admiral, Seabiscuit'in dışına dolandı ve bir anda herkeste geçeceği hissini uyandırdı. Fakat Seabicuit herkesin şaşkın başkışları altında hedefine kilitlenmiş bir ok gibi koşmaya devam ediyordu. Bir ara başa baş olsalar da Seabiscuit her metrede rakibinin ataklarına karşılık veriyordu. Düzlükte her iki jokey de kamçılarını çıkardılar. Admiral yorulmuştu ve Seabiscuit fotoya kendinen emin fulelerle süzülüyordu.


Seabiscuit kendisine bahis oynayanlara bire 6.4 kazandırırken ilk 1600 metrede elde edilen 1.36.80lik derece pistin en iyi ikinci derecesiydi. Ancak 1900 metrede Seabiscuit 1.56.60 yaparak pist rekorunu egale etmeyi başarmıştı. Sezon sonunda War Admiral genel olarak daha iyi bir performansa sahip olsa da Seabicuit yılın atı seçildi.


Ünlü yarış tarihçisi ve gazeteci John Hervey 1938 yılında kaleme aldığı Amerikan Yarış Atları isimli makalesinde Seabiscuit ve War Admiral arasındaki bu mücadeleye yüzyılın en önemli yarışı olarak değerlendirdi.

KOŞUNUN VİDEOSU



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Post Top Ad

Your Ad Spot

Sayfalar